Doe Maar

Doe Maar (NL)

samedi 5 août / Mainstage

Wat was het heerlijk om jong te zijn in de eerste helft van de jaren 80: met het hele gezin op de bank, genietend van een grote zak Samo chips, om te kijken naar ‘Ren je rot’ of een sketch van de scheefgebekte André van Duin. Of met zijn allen op zondagmiddag naar het voetbal, om Juan Lozano of Wlodek Lubanski de concurrerende verdediging aan flarden te zien dribbelen. De soundtrack van die hemelse tijd? ’32 jaar (sinds een dag of twee)’, ‘Doris Day’, ‘Pa’ of ‘Is dit alles’natuurlijk. Getekend: Doe Maar, vier door pretogen kijkende jonge wolven die met de verbetenheid van de punk, die eind jaren 70 ook in Nederland voor stofwolken zorgde, en de zomerse klanken die tegelijk vanuit Jamaica over onze contreien waaiden, de Nederpop uitvonden. De popmuziek in Nederland en Vlaanderen helemaal vernieuwen en op z’n kop zetten, dat deden ze bovendien met sprekend gemak, tussen pot en Heineken, maar vooral in het repetitiehok, de studio én in de vele clubs die Nederland rijk was. Gevolg: taferelen die we sinds John, Paul, George en de minder fotogenieke drummer niet meer hadden gezien.

Nog meer gevolgen: een paar handenvol wereldsingles die de tand des tijds met heupwiegend gemak hebben doorstaan. Doe maar eens de test en zing in de nabijheid van een vijftienjarige ‘Carrière maken ….’, wedden dat hij of zij zal antwoorden met een uit volle borst gebracht ‘Voordat de bom valt’? En laat ons ook eens een roos/groene schijnwerper werpen op het vijftal platen die ook in deze tijden van vinyl revival gretig worden gezocht door diezelfde jongeren waarover we het hierboven al hadden. “Skunk”, “Doris Day en andere stukken” of “4US”, langspelers die in de kantoren van de Lokerse Feesten eigenlijk al jaren aan vervanging toe zijn. Zo vaak worden ze immers nog steeds gedraaid wanneer we weer eens last hebben van een tekort aan muzikale genialiteit of nood hebben aan tot op de millimeter perfecte en prettig gestoorde pop. Het is met skankend veel enthousiasme – niet dat onze heup dat nog aankan, maar laat dat uzelf niet tegenhouden – dat we Doe Maar mogen aankondigen voor onze eerste zaterdag, 5 augustus. Vol zal het plein sowieso geraken dus twijfel niet te lang. Er is toch geen bal op de tévé, we kunnen ons zelfs de laatste keer niet herinneren dat ‘Pillow talk’, ‘The man who knew too much’ of ‘Calamtiy Jane’ nog eens werden uitgezonden.

« Check line up