SX

07 Aug 2019

Mainstage

Is er iéts aan SX dat niet sensueel is? Al drie platen lang maken Benjamin Desmet en de bedwelmend mooie verschijning Stefanie Callebaut muziek die wel een hymne lijkt voor Eros, de god van de liefde, de schoonheid en naar verluidt ook – hoewel theologen dat tegenspreken – van waanzinnig goeie bands uit Kortrijk.  Nee, het is heus geen toeval dat nummer drie van hun discografie “Eros” (2018) heet.  Zoals gewoonlijk komt de muziek uit kastjes en apparatuur met veel knoppen en lichtjes.  Dingen waar wij van droomden toen we destijds op wekelijkse basis met lange tanden notenleer moesten ondergaan in de muziekschool.  Goh, de jaren 80.  Toen je een tik van een strijkstok op je vingers riskeerde als je nog maar dàcht aan Kraftwerk, YMO of Eno.   Dwepen met Depeche Mode of alles uit de Neue Deutsche Welle stond gelijk aan drie uur lang in een hoek staan, met Brahms op een walkman.  Front 242, dat was al helemààl goed voor een lijfstraf die … maar ach, laat het ons hier leuk houden.   De klanken die SX vandaag maakt, met op het eerste zicht koud elektronisch gereedschap, klinken oprecht warmhartig, spannend en, welja, sensueel dus.  Als een extatische trip op een gelukkig niet verboden genotsmiddel,  muzikaal mysterie dat doet verlangen naar … ja, naar wat?  Iets sensueels in ieder geval.  De laatste jaren duikt het godsgruwelijk mooie ‘Black video’ (hun debuutsingle uit 2011) wel eens op in allerlei top honderd-lijstjes van Radio 1, waardoor een bordje met in dikke letters geschreven Eeuwige Klassieker rond de hals van die hit hangt.   Hetzelfde geldt voor ‘Gold’ (hun classic van 2012) en de machinale weelderigheid van ‘Hurts’ (2016).  En nu is er dus “Eros”, een nieuw hoogtepunt dat ze met verve zullen komen opvoeren tijdens onze vrouwendag, op woensdag  7 augustus.  Eros, hoewel theologen dat in twijfel trekken, ook wel eens de God van de Uitverkochte Woensdagen genoemd, zal zien dat het goed is.