The Living End

Koop ticketsTle Press Shot

Wanneer het op lawaai aankomt hoeven de Australiërs van niemand lessen te krijgen, zo oreerden we onlangs nog op café. Waarna we de eerste LP van Cosmic Psychos nog eens omdraaiden op de platenspeler. Het land heeft inderdaad een lange geschiedenis van elektrisch versterkt gitaarkabaal en wanneer daar documentaires over gemaakt worden is daarin telkens enkele minuten voorzien voor The Living End, een opruiend trio uit Melbourne. The Living End is het soort band dat op een goed blaadje staat bij dakwerkers, die verzekerd zijn van werkzekerheid door de vele pannen die per concert aan diggelen vliegen. Ook wie al eens graag een moshdansje mag plegen of met strijd in de longen wil meebrullen valt als een Ayers Rock voor dit fantastisch stampeibandje. Wat The Living End extra knuffelbaar maakt is die scheuten psychobilly die ze als whisky in hun sound gieten. Wie bassist Scott Owen op zijn staande bas ziet meppen belt dan ook prompt een kapper om alvast een vetkuif te bestellen. Hoe dan ook, we gaan snel even die plaat van de Cosmic Psychos van de draaitafel halen en nog eens “Shift” (2016), het laatste wapenfeit van deze bonkige gentlemen, opleggen. The Living End is ons geheim wapen op punkwoensdag 8 augustus. Hard als een groep van Lemmy, vettig als het motorgeluid van een Pontiac Firebird en opwindend als een gebeenkruiste filmscene met Sharon Stone. Alleen jammer van het dak van het nabijgelegen zwembad, dat is immers gedoemd om er af te gaan die bewuste vooravond.