DE'WAYNE
Een handvol mensen zal zich het allereerste concert van Lenny Kravitz in ons land misschien nog herinneren: in de AB was dat, als voorprogramma van Joe Strummer. Kravitz kent dus als geen ander de waarde van een uitgestoken hand en laat geen kans onbenut om de vlieger op te stappen met vers talent van over de oceaan. DE’WAYNE (uit Houston, Texas) is zo een leerling-tovenaar die onder de vleugels van de meester-tovenaar de kans krijgt om het Europese publiek in de ogen te kijken. Vooreerst: het moeten leutige vergaderingen geweest zijn in de kantoren van de platenmaatschappij. Hoe moet je in godsnaam een artiest als De’Wayne promoten? Een luistersessie van laatste plaat “June” (2025, zijn derde LP) zorgde alvast voor een ongemakkelijke Kim Clijsters-spreidstand onder de deelnemers. “Prince!!!” roept iemand. “Neeje, stadionrock!!” klinkt het luid vanaf de overkant van de tafel! “Ach jongen, zwans niet, als dit geen 70’s funkrock is, dan ben ik Taylor Swift!”, klinkt het zelfverzekerd. “Wel Taylor, hoor je dan de poppunksound niet? De man heeft verdorie een song opgenomen met Good Charlotte!”. Boegeroep en protest alom, papieren worden gepropt om andere deelnemers mee te bekogelen. Dat komt misschien omdat op dat moment ‘I’ll be there’ speelt, funky 80’s pop. Iemand roept ook nog herinneringen op aan de betere jaren van Living Colour en Mother’s Finest en zo gaat het nog een tijdje door. Ach, marketingboys … Verhalen over de livekwaliteiten van De’Wayne beloven alvast het beste. Veel getuigenissen zeggen min of meer hetzelfde: tijdens een concert van De’Wayne kun je de algemene bewondering onder het publiek na een kwartier bijna van de grond rapen, om ze vervolgens in je pretsigaret te draaien. Anderen spreken over een opeenvolging van Hallelujah-momenten en links en rechts horen we ook getuigenissen van vrouwelijke fans, die voor deze tekst weliswaar net iets te veel de 18+-kant op gaan. De’Wayne speelt bij ons op zaterdag 8 augustus. De meester-tovenaar mag van één ding zeker zijn: zijn publiek zal dankzij het spectaculaire voorprogramma volledig dolgedraaid zijn vooraleer hij één voet op het podium zet.