HIQPY

Hoe heerlijk is het om te constateren dat er nog bandjes zijn die een publiek voor zichzelf winnen op de goeie ouwe manier: door constant live te spelen. HIQPY is zo een band: dorp na dorp, stad na stad, er is werkelijk geen enkele plank in Nederland waar ze nog niet hebben opgestaan. De splinters op de podia van pakweg Paradiso, Tivoli of 013 beschouwen hen ondertussen als Instagramvrienden. In de vele recensies die over HIQPY zijn geschreven, worden massaal veel buitenlandse artiesten aangehaald om een punt te maken. Uitdaging, om deze aankondiging wat schwung te geven: per bekende gitaargroep die we hier namedroppen drinken we een shot Tequila, beloofd. Bon, we doen verder: ook in België is HIQPY geen onbekende meer. Vorig jaar bijvoorbeeld werden ze uitgenodigd om English Teacher te vervangen op Rock Werchter. “Doen we”, reageerde de band, en na anderhalve song bleek dat dat een soort Nadler Chadli/Dries Mertens-vervanging was. Totáál geen kwaliteitsverlies dus. Een plaat is er momenteel nog niet, maar hun singles ‘Something’, ‘Red flag magician’, ‘Girl in red’ (allen 2025) en ‘Youman’ (2026) krijg je met geen stokken meer uit onze jukebox. “Wolf Alice” riep iemand (ja lap!), “Niets van, Echobelly en Elastica!”, wist iemand uit te kramen (santé!), terwijl een derde kwam aandraven met Bettie Serveert (hik) en wijzelf een beetje mijmeren over The Strokes, Nirvana en Pixies (daar liggen we dan, voorover op tafel). Feit is: Hiqpy is het soort gitaarband wiens popsongs zijn geladen met massa’s vitaminen, maar aanvoelen als stroomstoten richting hartstreek. Een potentiële wereldgroep die op vrijdag 7 augustus komt tonen dat er leven, véél leven is, na Anna Calvi, Sonic Youth en St-Vincent (ober, een machine om onze maag leeg te pompen graag!).