Je gebruikt een sterk verouderde browser. Upgrade je browser om je surf ervaringen te verbeteren.

Tickets

Luid de klokken: de metaldag is herrezen!

Luid de klokken: de metaldag is herrezen!

Luid de klokken: de metaldag is herrezen! Absolute headliner JUDAS PRIEST viert 50 Heavy Metal Years, LAMB OF GOD en KREATOR zijn 2 iconen van de metalcore en thrashmetal, BRUTUS speelt op slechts 1 Belgisch metal festival, AT THE GATES brengt integraal het meesterwerk Slaughter Of The Soul, en SLOPER is de band rond superdrummers Mario Goossens en Golden Earring held Cesar Zuiderwijk. De voorverkoop voor deze topdag start meteen, tickets kosten € 66,6! De namen voor de indoorzaal worden later bekendgemaakt. 

JUDAS PRIEST

Tumdumdum tudumdumdu dumdum Tumdumdum tudumdumdu dumdum… U ziet het ongetwijfeld onmiddellijk: dit zijn wij (en u!) voor de spiegel, die de riff van ‘Breaking the law’ op een tennisracket naspelen, terwijl we ons hoofd schudden tot er oorsmeer op de spiegel spat. Het is de moeder aller heavymetalriffs, een locomotief van een song die de hele heavy metal eigenhandig uit stoffige achterzaaltjes richting de Madison Square Gardens en Vorst Nationalen van deze planeet wegtrok. Het spiegelliedje is een hit uit 1980 van Judas Priest, een stel kwajongens uit Birmingham die zich in de jaren 70 met het nodige en gespijkerde ellebogenwerk hebben opgewerkt tot de goden van de hardrock, met een blonde zanger die de rol van Onze-Niet-Zo-Lieve-Heer op zich nam. Een priester in zwart leder, een zweep in de hand en een ronkende Harley Davidson onder zijn kont. Iedereen binnen de naar alle windrichtingen uitgeweken metalfamilie is sindsdien schatplichtig aan Priest. Ja, wij fans mogen liefkozend Priest zeggen, ja. Het imago, de riffs, de turbodrums… Als heavy metal een virus is is Judas Priest patient zero. Voorts: bijna geen enkele andere band ter wereld heeft zoveel muzikale trends overleefd. Eén voor één raasden ze voorbij, waarna die van Priest nogmaals het stof van hun lange zwarte frak klopten en doorgingen met wat ze altijd doen : Tumdumdum tudumdumdu dumdum Tumdumdum tudumdumdu dumdum, of een van hun vele varianten erop. Eigenlijk zouden jullie tijdens de eerste twee songs met z’n allen op de knieën moeten gaan, met pink en wijsvinger de lucht in. Dankbaar dat jullie zijn voor al dat lekkers (Painkiller! Electric eye! Living after midnight! You’ve got another thing comin’! Hell bent for leather! Screaming for vengeance!) dat de hoge priester uit Birmingham en zijn vier roetpieten ons nu al decennia lang schenken. Wie braaf is krijgt lekkers, wie stout is de zweep. Maar enkel als u een kaartje koopt voor onze metaldag, op zondag 7 augustus. Opletten wel voor rondvliegend oorsmeer!

LAMB OF GOD

Je hebt twee soorten headliners: naast acts die de avond afsluiten in schoonheid zijn er ook groepen die als voorlaatste alles uit de kast halen om meer vuisten in de lucht te krijgen dan de meer gevestigde waarde die na hen speelt.  Het vanuit Richmond opererende LAMB OF GOD zit bij ons in groep 2. De kracht van een tornado, maar dan veroorzaakt door gitaren en een duivelse ritmesectie. Lijven vliegen van links naar rechts en vervolgens terug naar links, nekwervels draaien ongezonde toerentallen en buizen van Eustachius worden vermorzeld door een opeenvolging van metalen obussen. Een van hun platen heet “VII : Sturm und Drang”, daar moeten we geen tekening bij maken zeker? De lokale Brandweer en het UZ Gent zijn ondertussen verwittigd, oordopjesfabrikanten zullen van hun personeel begin augustus overuren vragen. Wat moet u weten over Lamb of God? Toen ze enkele decennia geleden de podia bestormden waren ze de bowlingbal die met een strike de Amerikaanse metalkegels uit elkaar deed spatten. Nu-metal rook al een aantal jaren naar natte kousen, de jonge honden vergrepen zich liever aan old fashioned metal, maar dan harder, luider en een pak brutaler. Tijdens gedichtendag of voor een les catechese is Lamb of God misschien net iets minder geschikt, maar wanneer een in een hoenderhok georganiseerd metalfeestje een knuppel kan gebruiken zullen hun platen als geen ander de poppen aan het moshen krijgen. Plaat na plaat schoof Lamb of God op richting de in het vetst gedrukte positie van de affiche en kijk, we zijn 2022 en de jongens komen in Lokeren een masterclass metal geven. Een verwittigde festivalganger is er twee waard : wie al eens graag een ballade lust of van een rustpuntje tijdens een concert kan genieten schrijven wij op zondag augustus graag een dagje kayakken op de Ourthe of een pakketje Knuffelrock-cd’s voor. Wie daarentegen schreeuwt van genot dankzij een uurtje herrie: tickets zijn te verkrijgen via deze website.

KREATOR

Herinnert u zich Kortjakje nog? Altijd was dat klein jonk ziek, midden in de week maar ’s zondags niet. ’s Zondags ging zij naar de kerk, met een boek vol zilverwerk. Vandaag zijn we enkele tientallen jaren verder en nog stééds is dat Kortjakje ziek, midden in de week maar ’s zondags niet. Op zondag valt ze echter nog liever dood dan naar een kerk te gaan, op zondag gaat Kortjakje naar de metaldag van de Lokerse Feesten. Met een jas vol zilveren duivelskoppen, een kogelriem of twee en legerboots die op maat zijn gemaakt om wild rond zich heen te dansen. Waarom gaat Kortjakje naar de metaldag van de Lokerse Feesten? Wel, daar waar ze vroeger ‘Hosanna in de hoge’ zong, brult ze nu maar wat graag mee met ‘Pleasure to kill’, ‘Extreme aggression’ en ‘Satan is real’. Het zijn slechts drie brokjes magie uit het ondertussen lijvig oeuvre van de Duitse thrashmetalsensatie Kreator. De luidste, meest angstaanjagende en wellicht zelfs beste metalband die het land van Kalfswienerschnitzel, Sachertorte en Jürgen Knopp ooit heeft uitgebraakt. Om Kreator muzikaal voor te stellen verwijzen we u graag naar hun platen, wij horen een giftig brouwsel dat tal van extreme muzikale stromingen bevat. Proeven = eeuwige verslaving. Korte samenvatting : het klinkt vooral luid, godsgruwelijk luid. Om met de woorden van Kortjakje’s liedje te concluderen : altijd is Kortjakje ziek, midden in de week maar ’s zondags niet, ’s zondags gaat zij naar de Kaai, voor wat pilsjes en Duits lawaai.

BRUTUS

In feite zijn er maar twee soorten Belgische groepen. Je hebt er wiens platen gretig worden gedraaid in de ontspanningsruimte van de respectievelijke villa’s van onder meer Metallica, Foo Fighters of Deftones. “Burst” knalt dan luid door de boxen wanneer Hetfield en Ulrich een potje snookeren of op wasberen schieten en “Nest” rockt het behang van de muur waar de heren Grohl, Smear en Hawkins het WK Darts naspelen. En je hebt de groepen die daar niet worden gedraaid. In de linkerkolom treffen we Brutus aan en … wel Brutus dus. Het soort metal dat Brutus speelt heeft in weze niet zoveel meer te maken met ‘Denim and leather’ van Saxon of het verzamelde werk van Tygers of Pan Tang. Nieuwe eeuw, nieuwe wetten en Brutus haalt zijn kaas elders om u op een stevige boterham lawaai te trakteren. “Burst” en “Nest” kun je dan ook onmogelijk in een telexbericht omschrijven, om u een beeld te schetsen van de opwindende klanken van het Brabantse trio hebt u eerder een Sophie Wilmès-achtige powerpointpresentatie van 42 pagina’s nodig. Of weet je wat, sla er de metalhitlijsten van zenders als Willy of Studio Brussel op na. Songs als ‘All along’ en ‘War’ staan daar makkelijk hun twee mannetjes en een meisje tussen volksliederen als ‘Raining Blood’, ‘Master of Puppets’ of ‘Fear of the Dark’. Over ‘Fear of the Dark’ gesproken : dit najaar verschijnt een nieuwe plaat van Brutus. Wedden dat die wordt gedraaid in de ontspanningsruimte van die van Iron Maiden, wanneer Bruce en Eddie aan een partijtje sjoelbakken bezig zijn? Brutus speelt u gewillig plat tijdens onze metaldag en doet wat het nooit nalaat om te doen : huidverbrandend lawaai serveren. Geen nood, achteraf delen we Flamigel uit.

AT THE GATES

Wij herinneren ons het vorige concert van At The Gates op ons podium alsof het pas vier jaar geleden is. Vooral omdat het effectief in 2018 wás dat At The Gates hier het vetste optreden in de geschiedenis van dit festival speelde. Het was zo een zomerdag die een Australische hittegolftemperatuur reduceert tot een lentebriesje. Zanger Tomas Lindberg hield het drie kwartier stoer vol, zag minstens drie liter zweet via zijn bilnaad door zijn broekspijp lopen maar brulde zo hard dat alle nochtans welgekomen wolken een omweg via Frankrijk verkozen. At The Gates maakte die dag danig indruk dat we onze tinnituspraatgroep sindsdien beginnen met een weesgegroetje voor een van hun platen. Nu u het toch vraagt, “Slaughter of the soul” heet dat album, het kwam uit in 1995 en is er verantwoordelijk voor dat ons beeld van Zweden niet langer wordt bepaald door Twee maal drie is vier wiedewiedewiet en twee is negen. Naïef dat we waren dachten wij dus oprecht dat iedereen in Zweden fulltime met een Colgateglimlach rondloopt, de meisjes mooi en blond zijn en elke jongen op Bjorn Borg lijkt. Tot we “Slaughter of the soul” dus voor het eerst hoorden. De dunne loopt na al die jaren nog steeds uit onze darmen door de schreeuwende brutaliteit die Lindberg en zijn maten hier luidkeels braken. Een “Reign in blood” van de jaren 90, erkend door instituut Rolling Stone dat het werkstuk op nummer 79 van zijn Greatest metal albums of all time plaatste. Let op, dan moet je weten dat de gespecialiseerde pers gewag maakt van melodieuze death metal. Melodieus. Hou dat woord in gedachten wanneer u de plaat voor het eerst hoort, er staat u een verrassing te wachten die enkel met een valium in te tomen is. Bij de Snor van Lemmy, wat een heerlijke intense herrie produceert At The Gates op dat album, meteen het hoogtepunt van hun discografie. At The Gates komt dus terug naar Lokeren en zal geen spatje genade tonen wanneer ze die legendarische LP integraal spelen. De wolken lieten al weten dat ze op verlengd weekend gaan naar het Gardameer in Italië. Tip : het schijnt daar rustig te zijn, nood aan valium is er onbestaande en iedereen loopt er rond met een Colgateglimlach.

SLOPER

Een band die als Sloper door het leven gaat, die een plaat uit heeft die “Pulverise” (2021) heet en die beukende hardrock speelt… Wij zien hier voor onze aankondiging vooral een manier in om tientallen woordspelingen te gebruiken die verwijzen naar het voorhamerkarakter van band en hun muzikale keuzes. Maar nee, doen we niet. Nu, eerst en vooral dit: er is een speciale plaats in de hel voor groepjes die een podium bewandelen zonder een deftige drummer. Dat is iets waar Sloper alvast niet van wakker moet liggen, ze hebben namelijk de twee beste drummers van deze kant van de Noordzee in de gelederen : Mario Goossens en Cesar Zuiderwijk. Maken het kwartet compleet: twee gitaristen, waarvan een zich ook nog eens engageert om te brulboeien. U begrijpt : dit is geen bezetting die je in de Tien Geboden der Rockbezetting zult aantreffen. En toch, sinds wij Sloper in De Wereld Draait Door singles ‘Mind melter’ en ‘I’m alive’ zien brengen hebben zijn we verliefd op de sound van de groep. Meer, de vlinders in de buik houden sindsdien niet op met headbangen, nadat we ook de rest van hun werk (‘The thin line’! ‘Struck by lightning’!, …)  tot ons namen. Dit is hardrock met een vette kwak blues, een genre dat ons niet alleen nauw aan het hart ligt maar dat ons ook zin doet krijgen om – vergeef ons, ’t is flauw en we weten het – een of andere ongebruikte muur te slopen. Sloper opent onze hardrock/metaldag op zondag 7 augustus. Bier, goed weer en Sloper dat een aanslag pleegt op uw nekwervels, als dat geen topweekend wordt weten we het ook niet meer.