CASSIUS

Een avondvergadering van het Comité der Lokerse Feesten, een dinsdag in februari. Geroep en getier doen de glazen pogoën, er worden zelfs enkele tongen uitgestoken en we zouden zweren dat we een middelvinger hebben gezien. De voorzitter van de Afdeling Spijzen van de Lokerse Feesten bestond het zelfs om met een soepbord te gooien. Die avond stond maar één punt op de agenda: welke artiesten gaan we boeken op vrijdag 31 juli, zeg maar de dag van Diana Ross? We hoorden wat hoor, van Manowar tot Sergio, van “is er niet nog een Beatle die leeft?” tot Belgian Asociality. Tot iemand rustig naar de platendraaier stapte, een schijf uit het karton trok en de betoverende klanken van ‘Cassius 1999’ anderhalve seconde later de net nog onder stoom staande vergaderruimte omschoolde tot een dans- en feestparadijs.  Alle Menschen werden in één keer wél Brüder. ‘Cassius 1999’ staat op LP “1999” (uit hetzelfde jaar) van CASSIUS,  en dat album is één van de absolute  sleutelplaten van de sowieso al indrukwekkende Franse golf die onze clubs overspoelde in de tweede helft van de jaren 90. De arme Mozes loopt vast nog ergens rond op de berg Sinaï, met twee tabletten op zijn rug waarop de Tien Geboden der Franse Dansgolf zijn gebeiteld. Cassius staat daar mooi te wezen tussen onder meer Air, St-Germain, Daft Punk, Etienne de Crécy, Motorbass en Dimitri From Paris. Allemaal legendarische artiesten die tot op de dag van vandaag voor inspiratie zorgen in overzeese landen waar de kennis van de  Franse taal beperkt is tot Oui, Non en Hurluberlu.  Behalve chefs van de wereldwijde Afdelingen Spijzen, die kennen ook nog assiette creuse. De French house van Cassius heeft het uiteindelijk vijf officiële platen uitgehouden, tot het ongelukkig overlijden van genie Philippe Zdar in 2019. Het is Boombass (Hubert Blanc-Franchard), die de fakkel met het heilige vuur af en toe over de grens draagt om de unieke sound van Cassius ergens op een podium te planten en het publiek een uur laat dansen tot het smeekt om een track van The Supremes. Alwéér een legendarische naam op de affiche van de Lokerse Feesten?  Het is zoals een inwoner van Texas zegt in z’n beste Frans: hell yeah nondedju!