MADRA SALACH

Wanneer een band welgeteld één plaat uit heeft, en die plaat is nog maar enkele maanden oud en u vervolgens na een vruchteloze zoekopdracht merkt dat de vraagprijs nu al tot meer dan honderd euro is gestegen, dan weet je: we hebben met iets bijzonders te maken. Iets bijzonders gebruiken in één zin met de Ierse band MADRA SALACH is echter een understatement van dezelfde orde als beweren dat een haar in de paardenworstensaus zelden bevorderlijk is voor de eetlust. Madra Salach, mensen, is een band die traditionele folk zo intens vertaalt dat je er een garagepoort mee uit zijn frame blaast. Iers ja, want onze maandag de derde augustus kleurt voor een groot deel zodanig groen/wit/oranje dat St-Patrick himself vorige week nog belde om op de gastenlijst te mogen staan. O ja, de plaat uit onze openingszin heet “It’s a hell of an age”, bevat slechts vijf songs maar is ondertussen uitgeroepen tot gegeerd erfgoed in het thuisland. Dat het vasteland dat stilaan in het snuitje krijgt heeft veel te maken met hun concert in januari tijdens het Eurosonic showcasefestival in Groningen, waar ze de enorme concurrentie van de baan scheurden. En nee, dat heeft niks te maken met het feit dat ze links reden, Madra Salach live is een happening zo intens dat je interne applausmeter na drie kwartier terug moet opgeladen worden. Je doet wat je wilt natuurlijk, maar mailtjes van mensen die het concert van Madra Salach in onze Club Studio Brussel hebben gemist en smeken om een herkansing volgend jaar, worden droog beantwoord met “we hebben het toch gezegd, wietel?”.