POTOCHKINE

Dingen die ons hart doen overlopen: paaseieren van melkchocolade, gemeten voorzetten van Kevin De Bruyne, de glimlach van Penelope Cruz, Franse muzikale duo’s en Toscane in de zon. U mag zes keer raden welke van de vijf een hoofdrol mag spelen op deze editie van de Lokerse Feesten. Spoiler: voor Pasen is augustus net iets te laat, Kevin moet trainen, Toscane blijft in Toscane en Penelope moet op zondag 2 augustus naar de Zumba. Wie we echter telefonisch uitnodigden en vervolgens luid “Mon Dieu, bien sûr” riepen waren Pauline Alcaïdé en Hugo Sempé, twee jonge Parijzenaars die de wereld rondtrekken met nom de plume POTOCHKINE. Potochkine is zo een band die hun muziek nog uitbrengt op cassette, een groep die sinds 2016 met één hiel in de EBM en darkwave van de jaren 80 staat, terwijl de hiel van de rechtervoet in modernere elektroklanken is geplant. Wie hen al eens live zag zal je graag  vertellen dat Pauline en Hugo over een aantal atouts beschikken. Hun beats en bezwerende synthesizerklanken fungeren als een soort stun gun die je verplichten tot de gekste dance moves. Voorts: het innige ballet die duisternis en stroboscoop met elkaar opvoeren om zo een flinke bijdrage te leveren aan de wat mysterieuze sfeer. De verleidende uitstraling van Pauline die ons gedurende enkele kwartieren Penelope doet vergeten, is nog zo eentje. En de muziek natuurlijk, want laatste worp “Sang d’Encre” (2025) doet wat hun vorige releases ook al deden: de linkerflank van electrovedetten als Miss Kittin & The Hacker of Peaches bewaken om van daar de wereld te bestoken met kwaliteitsvolle muziektrips en donkere dansvloerbangers.