THERAPY? PLAY TROUBLEGUM

Tijd om nog eens een knuppel in het hoenderhok te pleuren, recht op de kop van Dame Andrew Tate, van al onze vrouwelijke hanen degene die de meeste eieren legt: op maandag 3 augustus worden reeds aangekondigde toporkesten als Dropkick Murphys en Gogol Bordello op de hielen gezeten door het legendarische THERAPY?  Dat vraagteken staat er omdat dat nu eenmaal bij de bandnaam hoort, het is niet dat we hier een vraag stellen.  Eigenlijk zijn het buiten barbecue- en mojitotemperaturen en vinden we het een beetje sneu om jullie een act voor te stellen die al jaren logeert in jullie muziekhart.  Bon, kort dan want de limoen is net gesneden en we kunnen de rietsuiker al ruiken. Laat ons eerst maar al eens voor wat hartsprongetjes zorgen: de camionette van Therapy? heeft een ingebouwde GPS en daar staan 22 voorgeprogrammeerde adressen in, omdat ze daar het vaakst naartoe rijden.  Grote Kaai, 9160 Lokeren is er daar één van. Immers, dit wordt hun vijfde keer hier.  Maar, vandaar dat vreugdesprongetje, deze keer gaan ze zich focussen op LP “Troublegum” (1994), één van de twaalf panelen (*)  die samen het Lam Gods van de jaren 90 heavy rock vormen. Veertien tracks staan erop, tientallen uit ebbenhout gesneden riffs die een geprezen duo vormen met prachtige melodieën die tot de verste sterren reiken.  Veertien windvlagen dus die inbeuken op dat deel van je hersenen waar alle gevoelens van opwinding zijn opgeslagen.  Je mag nog de best geformuleerde prompt schrijven, AI zal nooit met iets geniaals als ‘Die laughing’, ‘Nowhere’, ‘Trigger inside’ of ‘Screamager’ op de proppen komen. Over op de proppen komen gesproken: telkens weer wanneer Therapy? bij ons arriveerde bleek dat hun daarnet al gelauwerde camionette een mooi plekje in de koffer had voorzien om de met liefde veroverde troon van Hüsker Dü, The Jesus & Mary Chain en Pixies anno “Surfer Rosa” in te bewaren. O ja, songs van Joy Division worden doorgaans bewaakt door een peloton blauwhelmen van de Verenigde Naties, maar wat Therapy? wist aan aan te vangen met ‘Isolation’ leverde hen in 1994 al hoogstpersoonlijke felicitaties op van toenmalige baas Boutros Boutros-Ghali. Goed, de mojito staat op tafel, de kolen worden wit, tijd om naar buiten te gaan. Therapy? dus. Never mind the vraagtekens, here’s een paar uitroeptekens: Therapy! Troublegum! Mosh! Maandag!

(*) “Never mind”, iets van Deftones, die zwarte van Metallica, “Dirt”, “Vulgar display of power”, de zes overige moet u zelf maar invullen.