Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeventig!  Niet te geloven, maar 70 is nu eenmaal het aantal kaarsjes dat Arno onlangs in een bruin café mocht uitblazen.   Arno is dus een kind van de jaren vijftig, schakelde over van korte naar lange broek in de jaren 60 en werd het podiumbeest zoals we hem nu nog steeds bejubelen in de jaren 70.  Vandaag is hij de levende legende wiens concerten nog steeds een lach, een traan maar vooral een waar volksfeest veroorzaken.  Arnoud Charles Ernest Hintjens – een geboorteacte liegt niet – is ondertussen zowat de enige Belg met een reputatie en repertoire die zich kunnen meten met Aznavour, Bécaud en Brel.   Een chansonnier eigenlijk, die de schoonheid van zijn soms intens mooie liedjes vaak uit elkaar knuppelt met een paar stroomstoten woeste garageblues.  Bij ons heeft Arno al vaak gestaan, met TC Matic, als zichzelf, met Charles & les Lulus, Charles & the White Trash European Blues Connection en met Tjens Matic, en elke keer liet hij een diepe indruk na.  En nu speelt hij dus weer in Lokeren, op zaterdag 10 augustus.   Een best of gingen we aanvankelijk schrijven, maar zowat elke song die Arno ooit schreef is compilatiewaardig, n’est-ce pas?   Hoeveel kaarsen Arno nog gaat uitblazen weten enkel de goden – Hendrix, John Lee Hooker, J. Cash, om er maar een paar te noemen – maar iets zegt ons dat hij de eerstkomende 25 jaar zijn Europese, melancholische garageblues nog heel vaak gaat blijven onderwijzen.  Probeer er telkens bij te zijn, dit is het belangrijkste muziekicoon dat hier dezer dagen nog rondwandelt.