Whispering Sons

Was het leven maar als een aflevering van The A-Team : eerst moet je knokken, af en toe vliegt een auto door de lucht en op het einde verslaan de goeie altijd de slechteriken.   En wordt er geklonken op het plan dat – o verrassing – weer eens werkt.  We hebben geen idee of achter Whispering Sons een plan zit, maar moest hun loopbaan een aflevering van The A-Team zijn vullen ze binnen tien jaar een week lang het Sportpaleis.  De tegenwoordig in Brussel wonende groep zit alvast op schema : om hun hopeloos uitverkochte debuut-EP te kunnen betalen gaan fans en verzamelaars desnoods een half jaar werken in een sweatshop in Bangladesh en ook voor een zeldzaam geworden exemplaar van de twee daaropvolgende singles zijn mensen bereid om een uurtje in de ring te kampen met B.A Baracus.   Ook aangekruist op hun checklist : de Rock Rally winnen, de playlist van Studio Brussel kapen (‘Alone’, eind ’18) en een langspeeldebuut (“Image”, 2018) maken dat van herfst tot zomer blijft nazinderen.   De ouders van de bandleden waren zelf nog jong en puisterig toen de invloeden van Whispering Sons grote sier maakten, maar dat maakt deze band niet minder geloofwaardig.  Integendeel, met een Vlaamse Nico die de troepen leidt legt de groep al meteen een belangrijke troefkaart op tafel.  Tel daarbij : de gitaren!  Lieflijk als een splinter onder je duimnagel, hypnotiserend als een lichte overdosis ontstekingsremmers. Een ritmesectie bij Whispering Sons voelt dan ook nog eens aan als een taser op je middenrif, maar door de toetsen slaat de weemoed toe en vergeef je hen alles.   Zelfs wanneer er ooit een door de lucht vliegende auto in een van hun clips opduikt.  Whispering Sons omarmt het verleden maar is de toekomst.   Maandag 5 augustus is de laatste keer dat u hen in Lokeren bij daglicht kunt zien.  Plan uw dag zorgvuldig : vertrek op tijd, trotseer de massa aan de ingang, drink eerst een glaasje en sla een babbeltje, ga vooraan staan en laat u een klein uur lang betoveren door zoveel ongekuiste schoonheid en magie.  En tijdens je moment van euforie na de slotseconden zul je weer tevreden concluderen dat je ervan houdt when a plan comes together.